کتاب «اللهوف علی قتلی الطفوف» که به «لهوف» شهرت دارد قطعا یکی از مشهورترین مقاتلی است که پیش از دوران معاصر تدوین شده است و البته سهم گردآورنده آن یعنی سید رضی الدین علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن طاووس مشهور به سید بن طاووس (درگذشته ۶۶۴ هـ) را نباید نادیده گرفت. سید بن طاووس خود می‌گوید که پس از تدوین کتاب مشهورخود «مصباح الزائر» به فکر تدوین کتابی افتاد که مقتلی مختصر باشد و زائر بتواند در هنگام زیارت حرم سیدالشهدا ع در روز عاشورا آن را همراه داشته باشد، و چنین شد که برخلاف سیره معمول خود کتابی نه در باب ادعیه و زیارات که در باب تاریخ نوشت.

سید بن طاووس لهوف را به سه بخش تقسیم کرده است: قسمت اول از ابتدای تولد سیدالشهدا ع و اشاراتی که از همان روزهای نخست در روایات قدسی و اهل بیت ع به قضایای کربلا بوده شروع می‌شود و پس از نقل تفصیلی آنچه در کوفه برای مسلم بن عقیل ره پیش آمد با ورود سید الشهدا ع به کربلا پایان می‌پذیرد. قسمت دوم گزارشی نه چندان مختصر از شرح نبرد و شهادت اصحاب تا وقایع مربوط به ظهر عاشوراست  و قسمت سوم نیز از عصر عاشورا و داستان اسارت اهل بیت امام حسین ع شروع و تا بازگشتشان به مدینه و بیان حالات امام سجاد ع در مدینه پایان می‌یابد.

کتاب ابن طاووس اقبال بسیاری پیدا کرد؛ بارها ترجمه، شرح، تلخیص و حتی به نظم درآمد و تا به امروز به عنوانی مقتلی معتبر شناخته می‌شود. اما سید بن طاووس در همه کتاب منبع نقل قول‌های خود را ذکر نمی‌کند و نقل‌های بسیاری را بدون ذکر منبعی دقیق می‌آرود، هرچند این نکته به احتمال زیاد به قصد وی در تالیف اثری مختصر و یا جوان بودنش در هنگام تالیف برمی‌گردد، اما کار پژوهشگران بعدی در تعیین میزان اعتبار و ارزش روایات وارده را سخت میکند، خاصه آنکه قسمت عمده وقایع را سید بن طاووس از زبان «الراوی» نقل می‌کند که چندان مشخص نیست به چه کسی اشاره دارد. هرچند جای خالی ابومخنف در سراسر این کتاب و نیز تشابهاتی که برخی نسخ خطی مقتل منسوب به وی با اثر سید دارد، این احتمال را تقویت می‌کند که ابومخنف همان «الراوی» مجهول کتاب باشد.

کتاب لهوف را از اینجا و ترجمه فارسی آن را از اینجا می‌توانید دانلود کنید.